ยัง..ไม่ตายนะ' ^'
posted on 28 Oct 2011 13:55 by phai-pitchy
เพียงสองเราก้าวเดินไปใต้ฟ้ากว้าง
บนเส้นทางอันอ้างว้างและเปลี่ยวเหงา
คำว่า"รัก" ที่เลือนไปจากใจเรา
คล้ายกับเงาที่เลือนรางกลางแสงจันทร์
คือความฝันที่มีเธอเคียงชิดใกล้
กับดวงใจที่สั่นไหว ณ ปลายฝัน
แล้วทำไมถึงไม่อยู่เคียงข้างกัน?
เฝ้ารอวันใครคนนั้นย้อนกลับมา
ทำไมเหรอ ทำไม ต้องจากไป
ไม่ได้ยินเสียงของฉันแล้วงั้นเหรอ?
ขอร้องล่ะอย่าเมินกันได้มั้ยเธอว์
เสียงพร่ำเพ้อเรียกหาดังวันวาน
เกลียดตัวเองตัวเองที่มันอ่อนไหวง่าย
เกลียดหัวใจที่ยังเจ็บแล้วพร่ำเพ้อ
เกลียดสมองที่มันยังไม่ลืมเธอ
เกลียดเสมอเธอกับเขาควงกันมา
เธอกับเขาเหมาะกันยิ่งกว่าใคร
ฉันมันใคร? แค่คนเก่าที่ไร้ค่า
ขอได้มั้ย ว่าอย่าใหลเลยน้ำตา
เหม่อมองฟ้าซ่อนน้ำตาไว้ในใจ
เธอจูบเขา เขาจูบเธอ ฉันร้องไห้
เหมือนว่าใจถูกบีบ.. จนอ่อนล้า
คำว่า"รัก" ที่บอกกันเสมอมา
มันไร้ค่าเกินกว่า..จะเกินทน
ไม่เป็นไรตอนนี้ไม่เป็นไร
ฉันมั่นใจว่าฉันรับมันได้
ต้องเฉยชากับเสียงเรียกของหัวใจ
และเมินให้ กับน้ำตา ทีพรั่งพรู..
)
「 AKUMI 」